ค่ายศิลปะปิดเทอมฤดูร้อนเริ่มขึ้นแล้วเมื่อวันจันทร์ที่ ๒๕ กุมภาพันธ์ มีเด็กๆมาเรียนกันจนคุณครูดูและเกือบไม่ไหว ล้อเล่นค่ะ... เด็กแค่ ๓ คน ส่วนคุณครูก็ ๕ คนจนเด็กๆดูแลไม่ไหวต่างหาก ช่วงนี้เด็กๆกำลังทะยอยปิดเทอมกัน บางโรงเรียนก็เพิ่งจะเริ่มสอบ สำหรับรุ่นที่ ๑ มีเด็กน้อยก็เป็นเรื่องปกติ ถึงจะมีแค่ ๓ คน แต่พวกเราก็ไม่เหงา เด็กๆปรับตัวเข้ากับเพื่อนๆที่มีอยูอย่างน้อยนิดได้เร็วมากๆ คุยกันเล่นกันตลอดทั้งวันอย่างมีความสุข

เริ่มเช้าวันแรกของการเข้าค่าย ครูแป๋มกับครูแจงตื่นเช้ามากๆ ประมาณ ๖ โมงนิดๆ อาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็มาเปิดโรงเรียนรอลูกศิษย์ตัวน้อยๆ ๗ โมง ๒๐ นาที น้องตวงก็มาถึง คุณครูให้เวลาอิสระจนถึง ๘โมงจึงเรียกน้องตวงมาทำงาน พอได้ยินเสียงคุณครูเรียกน้องตวงก็เก็บของเล่นที่เล่นอยู่จนเรียบร้อย แล้วเดินมาเซ็นชื่อที่สมุด และเตรียมอุปกรณ์เพื่อเริ่มทำงาน และแล้วน้องโมโม่ก็มาถึงพอดี น้องโมโม่เป็นลูกศิษย์เก่าที่มาเรียนทุกๆวันอาทิตย์ จึงรู้ว่าเมื่อมาถึงแล้วต้องทำอะไรบ้างโดยที่คุณครูไม่ต้องบอกเลย เด็กทำงานกันอย่างขมักเขม่น จนกระทั้ง ๙ โมงครึ่ง น้องเพียรก็มาพร้อมกับครูแหลม ๑๑ โมงกว่าๆโมโม่ก็ทำงานเสร็จคนแรกเลย นี่ก็คือเรื่องมหัศจรรย์อีกเรื่องหนึ่ง เพราะโดยปกติแล้วเวลาที่โมโม่มาเรียนวันอาทิตย์ มาตอน ๑๑ โมงกว่าๆ ๔ โมงเย็นยังทำงานไม่เสร็จเลย แต่วันนี้โมโม่ทำได้

เวลาผ่านไปจนกระทั่งถึงเวลาอาหารกลางวัน วันนี้มีน่องไก่ทอดกับแกงจืดเต้าหู้ไข่ เด็กๆทานอาหารจนหมดเกลี้ยง น้องตวงกับโมโม่ทำงานเสร็จเสร็จแล้วคุณครูจึงปล่อยให้พักผ่อนตามอัธยาศรัย เด็กทั้ง ๒ คนเลือกที่จะเล่นกันในมุมของเล่นของโรงเรียน หัวเราะคิกคัก กันอย่างมีความสุข นี่ก็คือเรื่องมหัศจรรย์อย่างที่ ๒ เพราะไม่ค่อยมีโอกาสได้เห็นโมโม่เล่นเลย ก็เลยคิดเอาเองว่าโมโม่คงเล่นไม่เป็น  พวกคุณครูก็แอบดูเด็กๆเล่นกันอย่างมีความสุข และแอบอมยิ้มไปด้วยเวลาเห็นเด็กหัวเราะ

บ่ายโมงตรงทุกๆคนก็ทำงานเสร็จนอกจากงานวาดรูปบนแผ่นกระดาษแล้ว เรายังมีงานประดิษฐ์สนุกๆให้ทำอีกวันนี้คุณครูจะให้เด็กทำกล่องใส่ของสารพัดประโยชน์ ฝั่งตรงข้ามของโรงเรียนเป็นร้านรับซื้อและขายของเก่าที่นี่แหละเป็น Home Mart ของคุณครู ระหว่างทีเด็กๆทำงานอยู่คุณครูก็เดินข้ามถนนไปซื้อถังใบเล็กๆมา ๔ ใบ อาเฮียใจดีขายให้ในราคาใบละ ๓๐บาท พอกลับมาเด็กๆช่วยกันเตรียมอุปกรณ์ ขันน้ำ+แปรงทาสี และไม่ลืมที่จะหยิบผ้ากันเปื้อนมาใส่กันเลอะอีกด้วย

    

    

พวกเราออกไปทำงานที่ด้านหลังของโรงเรียน ลานกว้างๆ ลมเย็น ต้นไม้เยอะแยะ ดูร่มรื่นดีจัง เด็กเลือกถังกระดาษมาคนละ ๑ ใบ และเลือกสีกันว่าจะใช้สีอะไรทาพื้นของถัง โมโม่กับน้องตวงเลือกสีชมพู ส่วนน้องเพียรเลือกสีฟ้า แล้วอยู่น้องเพียรก็พูดขึ้นมาว่า "สีชมพูไม่เห็นจะสวยเลย" น้องตวงหันขวับมาหาน้องเพียรทันทีและตอบไปว่า "ก็สีชมพูสีของโรงเรียนเรารักโรงเรียน" (พอดีเด็กเด็กทั้ง ๓ คนเรียนอยู่ที่โรงเรียนราชินี) ครูแจงผสมสีให้เด็กๆตาม Order ที่ได้รับ เมื่อได้รับสีที่ตัวเองต้องการแล้วเด็กก็ลงมือระเลงสีบนถังกระดาษอย่างตั้งอกตั้งใจใช้เวลาไม่นานทุกๆคนก็เริ่มวางมือและช่วยกันเก็บของ

บ่าย ๒ โมงกว่าเป็นช่วงเวลาของอาหารว่าง ปกติจะมีรถไอศครีมเจ้าประจำมาจอดหน้าโรงเรียนทุกวันแต่วันนี้คุณลุงไม่มา ก็เลยพาเด็กเดินไปซื้อที่ร้านขายขนมอเด็กเลือกไอศครีมก็ไปแวะทานกันที่ใต้สะพานริมแม่เจ้าพระยา ทานไปดูเรือหางยาวกันไปแสนจะเพลิดเพลิน ยืนอยู่ซักพักเด็กก็ทานไอศครีมกันไม่หมดซะทีก็เลยชวนกันกลับโรงเรียน ที่เหลืออยู่ก็เดินทานไปก็แล้วกัน อยู่น้องตวงก็พูดขึ้นมาอีกว่า "ถ้ามีคนเดินผ่านมาแล้วถามเรา ๓ คนว่าเรียนอยู่โรงเรียนอะไร เราก็ต้องตอบไปว่าเราเรียนอยู่ที่โรงเรียนราชินิ โอ๊ย...อายเค้าแย่เลย" "อายทำไมคะ" ครูแป๋มถามกลับไปเพราะสงสัยว่าอายไปทำไม "ก็พวกเรากำลังเดินทานไอศครีมอยู่นี่ไง" โรงเรียนนี้เค้าสอนเด็กๆมาดีจริงๆ

edit @ 16 May 2008 13:42:41 by ppmantana